Blip i Blipcast, czyli mała burza w blogosferze

nrafal @ styczeń 5, 2008

Kategoria: Co w sieci piszczy...

Wczoraj wpadłem na pomysł, żeby napisać coś o Blipcaście. Miałem zamiar pochwalić tą inicjatywę i zastanowić się nad jej możliwymi i sensownymi zastosowaniami (także w kontekście tego, co podrzucił reuptake). Nie zdążyłem tego zrobić, a dziś okazało się, że blogosfera już o tym dyskutuje (patrz: susek, @net).

Niezależnie od głosów krytyki chciałbym wrócić do mojego pierwotnego zamysłu. Tak więc chwalę twórców blipcasta :) To generalnie fajna inicjatywa, przy - bądź co bądź - ubogich możliwościach Blipa. Na dzień dzisiejszy ciężko mi śledzić osoby znane mi z reala, ponieważ mało kto o blipie w ogóle słyszał. Jest to więc dla mnie (i pewnie nie tylko) kanał śledzenia osób, które niekoniecznie znam osobiście, ale z którymi dzielę zainteresowania, lub uważam, że mają coś ciekawego do powiedzenia. Trudno mi jednak takie osoby odnajdywać i najczęściej dowiaduje się po czasie o jakimś ciekawym blipnięciu w jakiejś istotnej sprawie (a ja lubię wiedzieć z pierwszej ręki ;) ). Blipcast jest więc dla mnie świetną możliwością na odkrycie blipujących niejako z drugiej strony: zamiast czytać o tym co piszą, z powodu ich, nazwijmy to, popularności, licząc jedynie na to, że będą pisać o interesujących mnie sprawach, od razu wiem, że o tych sprawach pisać będą na pewno. I to jest pierwsza fajna rzecz jeśli chodzi o blipcast.

Z drugiej strony serwis ten spełniać może rolę Ośrodka Badania Opinii Blipowiczów. Przemek rozpoczął ten nurt dyskusją w temacie “Scoble vs. Facebook”. Choć on sam uważa, że mu się niespecjalnie udało, to ja myślę, że to dobry początek i bardzo sensowne użycie blipcasta.

Nie wszystko jest jednak takie różowe. Łatwość użycia serwisu sprawia, że duża część wpisów ma raczej małą wartość. Zdaję sobie sprawę z tego, że niektórzy lubią informować o każdym szczególe życia, ale niekoniecznie muszą to robić via blipcast. Dodatkowo, są osoby próbujące wbić się w jak największą możliwą ilość kanałów, hashując takie słowa jak “ja” czy “się”, albo “co”. Nie twierdzę, że to jakaś zbrodnia, w końcu i tak nie będę śledził takich kanałów, nie mniej obrazuje to pewne blipcastowe tendencje. Zresztą nie dotyczy to tylko naszego polskiego serwisu, w linkowanym wcześniej tekście autor zauważa, że także Hashtags.org mają problemy z niekorzystnym noise/value ratio. Tak to już chyba jest, statystycznie większość blogów też jest o niczym.

Nie da się też zaprzeczyć, że takie statusy źle się czyta. Dodatkowo hashowanie zwłaszcza w języku polskim wypacza czasami sposób używania blipa. Nie mogę napisać “oglądam sobie #naszą-klasę”, żeby wpaść w kanał #naszaklasa. Widziałem już protezy w postaci nienaturalnych zdań, czy oddzielania kropką tematu od końcówki przy odmianach. Myślę, że osoby stosujące to powinny się zastanowić, czy rzeczywiście znalezienie się na blipcaście jest tak istotne?

Przemek (@net) zauważył też, że przyczyną nadmiernego tagowania może być chęć wskoczenia na listę potrafiących tagować. Chłopaki z Netguru zareagowali błyskawicznie, zmieniając ją na listę najaktywniejszych w ciągu ostatnich 24 h. No i teraz trzeba częściej i wytrwalej spamować ;). Pamiętajcie też o tym, że nie ilość zahashowanych słów się liczy.

Nie wiem, czy twórcy blipa mają zamiar wdrożyć Twitterowe śledzenie tematów, jednak jeśli to nastąpi, to znaczenie Blipcasta może spaść i zacznie on być używany do bardziej twórczych celów, czego mu życzę. Np. dyskusje tematyczne, o czym było wyżej, jakieś agregacje informacji itp. Chyba Kuba Filipowski w którymś komentarzu napisał, że Blipcast jest jak nóż - jest tylko narzędziem, które może być użyte do różnych celów. Trzymając się tej metafory: fajnie by było, gdyby ten nóż był troszkę bardziej tępy ;)

Zabawny jest też ton dyskusji u Suska. Typowy flame :) Panie i Panowie, mamy chyba prawo dyskutować nad tym co myślimy o danym serwisie i jak widzimy jego sens. Nie trzeba od razu drzeć koszul i “bronić do ostatniego bitu”. Lepiej spokojnie się zastanowić co poprawić, żeby blipcast był ciekawszy.